วาทกรรม-วรรณกรรม

แสงสีฟ้า

แสงสีฟ้าอาบทั้งห้อง และเข้าไปในหัวใจ เต้นกับลมหายใจเข้า ความอ่อนล้าไม่ใช่จากกาย แต่จากลมหายใจเก่าๆ แก่ๆ ที่ไม่ผ่านพ้นไป ในความสงัด ได้ยินเสียงหัวใจผ่านหู บอกว่ามันอึงอลอยู่ในโลกของการเกิดซ้ำ ถูกโบยและเฆี่ยนตีด้วยแซ่ของเวลา ร่ายมนต์หยากไย้ที่มีแต่ความตายของเหล่าแมลงแห่งวัน

กรกฎาคม 22, 2011 Posted by | ทรรศนะ | ให้ความเห็น

   

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.