สีเหลืองอ่อนของตอนกลางวัน และสีขาวใสของท้องฟ้าตอนกลางวัน

ตอนกลางวัน ร้อน อะไรบางอย่างที่อยู่ใน และเป็นเรา ฟ้าตอนที่มีแดดจ้า ในบางความรู้สึกที่กระตุ้นจากความทรงจำ อะไรสักอย่าง คล้ายๆ ความโปร่งใส อิสระ และฝัน ช่างสวยงาม เงาเข้มของสิ่งรอบๆ เติมเต็มฟ้า เมฆน้อยลอยฟุ้งและไม่มีอะไร ตรงจุดนั้นมีความรัก ทำไมความเศร้าอยู่ในใบต้นตันหยง, ฉันไปอยู่จุดหนึ่ง ณ ขณะหนึ่ง และไม่อยากกลับมา โลกเต็มไปด้วยความคลื่นเหียน –ถ้าจะกลับมา, ในความตายอันโปร่งแสง ฉันได้พบความรื่นรมย์ กลางวันอันเสรี ฉันจะพบจุดจบ ความรักหลากล้นชั่วขณะ บางอย่างนิ่งไม่เคลื่อนไหว บางอย่างเคลื่อนไหวไม่หยุดนิ่ง ร่างกายปล่อยตัวลงมาและหยุด แต่หัวใจเต้นแรงไม่สามารถหยุดได้ จิตสำนึกว่างเปล่า แต่จิตวิญญาณท่วมท้น ต้นไม้แกว่งไกวไกลๆนั่น บอกให้รู้ว่าพระแม่เรียกหา ความมากมายของถ้อยคำ อยู่ในความเงียบงันไม่รู้สิ้น